รวมคำสั่งคีย์ลัดปุ่ม Windows กดแล้วชีวิตดี๊ดี

ทุกวันนี้ผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่จะใช้ชีวิตอยู่กับหน้าคอมไม่ว่าจะ ทำงาน เล่นเกม หรืออะไรอีก ต่างๆ นาๆ เพื่อนๆ เคยเจอปัญหานี้หรือเปล่าเล่นหน้าคอมนานๆ เครื่องเริ่มอืด หนืด หน่วง กระตุก ค้าง และ สารพัด สารเพ ปัญหามากมาย บางคนแก้ปัญหาด้วยการกดคีย์ลัดต่างๆ ทีละ 3 - 4 ปุ่ม อย่าให้ชีวิตมันยุ่งยากขนาดนั้นครับ รู้ไหมปุ่ม Windows ที่อยู่บนคีย์บอร์ดคือคำตอบ นั่นแหละครับ คือคำตอบยังไงเดี๋ยววันนี้ผมจะมาอธิบายทำความเข้าใจให้กับเพื่อนๆ และได้ลองนำไปใช้เพื่อแก้ไขปัญหาชีวิตตรงนี้แบบง่ายๆ ว่าแล้วเราไปดูกันเลยดีกว่าครับว่าเจ้า ปุ้ม Windows นี่มันมีอะไรดีมั่ง


หน้าตาเจ้าปุ่ม Windows บนคีย์บอร์ด เจ้าตัวนี้แหละครับตัวเทพเลย

 












คำสั่งเทพกดปุ่ม ชีวิตดี๊ดี

Ctrl + C หรือ Ctrl + Insert : คัดลอกข้อความ หรือ สิ่งของที่เลือก
Ctrl + V หรือ Shift + Insert : วางข้อความ หรือ สิ่งของที่เลือกจากการกดปุ่ม Ctrl + C
Ctrl + Z และ Ctrl + Y : มี 2 หลักการทำงานคือ Ctrl + Z มีหน้าที่ย้อนกลับ (Undo) ข้อความที่เราลบ หรือ แก้ไข และ Ctrl + Y มีหน้าที่คืนค่าล่าสุด (Redo)
Ctrl + F : ใช้ในการค้นหาคำ หรือ คีย์เวิร์ดที่ต้องการในหน้าเพจ หรือโปรแกรมนั่นๆ
Alt + Tab หรือ Ctrl + Tab : เป็นการสัลบหน้าจออย่างรวดเร็วโดยที่เราไม่ต้องเอาเม้าส์ไปคลิกเพื่อเลือกโปรแกรมที่ต้องการ
เทคนิคเพิ่มเติม : กดปุ่ม Ctrl + Tab เป็นการสลับหน้าจอภายในโปรแกรมนั้น เช่น สลับแทบใน Internet Explorer เป็นต้น สำหรับวินโดวส์ 7 ขึ้นไป ให้กดปุ่มวินโดวส์และ Tab พร้อมกัน จะเป็นการสลับจอโชว์แบบเต็มจอ Ctrl + Back space และ Ctrl + Left หรือ Right arrow : แยกเป็น 2 การทำงาน คือ Ctrl + Backspace เป็นการลบข้อความทั้งคำ ส่วน Ctrl + ลูกศรซ้าย หรือ ขวา พร้อมกด Shift เป็นการไฮไลท์คำทั้งคำและลากติดต่อกันได้
Ctrl + S : สำหรับเซฟ บันทึกงานต่างๆ โดยไม่ต้องเสียเวลาไปคลิก Save As.. ให้ยุ่งยาก
Ctrl + Home หรือ Ctrl + End : เลื่อนเคอเซอร์กระพริบไปบนสุด หรือ ท้ายสุดของหน้ารายงาน
Ctrl + P : สั่งปริ้นท์งานง่ายๆ ไม่ต้องเสียเวลาลากเม้าส์ไปหาคำสั่งปริ้น หรือ พิมพ์งาน
Page Up, Space bar, และ Page Down : กดปุ่ม Page Up เป็นการเลื่อนหน้าจอขึ้น หรือ จะใช้แทบยาว Space Bar + Shift แทนได้ และ Page Down เป็นการเลื่อนเพจลง หรือจะใช้แทบยาว Space Bar แทนปุ่ม Page down ได้เช่นกัน
Ctrl + เลื่อนสกอร์เม้าส์ เข้า-ออก : เป็นการซูมเข้า-ออก หรือ ขยายข้อความให้ใหญ่/เล็กลงตามต้องการ
Ctrl + เลข 0 : คืนค่าที่เราซูมเข้า-ออกแล้วจำค่าดั้งเดิมไม่ได้
Ctrl + T : เปิดหน้าแท็บบราวเซอร์ขึ้นมาใหม่
Ctrl + Shift + T : หากพลาดปิดแทบบราวเซอร์ก่อนหน้านี้แลวละก็ปุ่มนี้ช่วยเปิดกลับคืนมาได้
Ctrl + L : ไฮไลท์ลิงค์ที่ต้องการใช้งานและคัดลอกลิงค์นั้นได้ทันที
หวังว่าคีย์ลัด หรือ ช็อตคัต (Shortcut) พวกนี้จะทำให้คุณคล่องตัวมากขึ้นทั้งในการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นด้านเอกสาร หรือ งานกราฟฟิคต่างๆ ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่งด้วย

สุดท้ายนี้ขอให้เพื่อนๆ ลองนำวิธีที่แนะนำมานี้ไปใช้งานกันเวลาคอมดื้อนะครับ ขอบอกว่าหายดื้อแน่นอน ส่วนเรื่องต่อไปนะเป็นอะไรติดตามกันนะครับ

เทคนิคโดย : กอล์ฟ วังเกษม

หัวนมชมพู ภายใน 5 นาที ด้วย Photoshop

สวัสดีคร้าบวันนี้ผมมีทริคดีๆ แก้ไขผิวที่ดำให้สว่างใสขึ้นด้วย Photoshop แบบง่ายๆ ขาวใสภายใน 5 นาที ย้ำก่อนนะครับว่าเหมาะสำหรับมือใหม่ที่ต้องการจะฝึกฝนหรือเริ่มต้นการใช้ Photoshop ว่าแล้วเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเราไปดูขั้นตอนกันเลยคร้าบบบ

 ตัวอย่างรูปก่อนและหลัง ( เจ้าของรูปคือผมเองครับถ่ายไว้นานแล้วตอนยังไม่มีพุง ฮ่า ๆ )

ขั้นตอนการขาวใสภายใน 5 นาทีด้วย Photoshop

1.  เพื่อนๆ ต้องมีโปรแกรม Photoshop ในเครื่องคอมพิวเตอร์หรือโน็ตบุ๊คซะก่อน รูปตัวอย่างโปรแกรมดูด้านล่างได้เลยคร้าบ ในรูปผมจะใช้เป็น Ps เวอร์ชั่น 4 นะครับ แล้วแต่ความถนัดของแต่ละคนนะคร้าบ 

2. เปิดโปรแกรม Ps ขึ้นมาแล้วใส่รูปที่ต้องการปรับให้ขาวครับ ในตัวอย่างผมจะใส่รูปตัวผมเองนะครับ

3.  ให้กดที่ ( DodgeTool )

4. .เมื่อกด DodgeTool แล้ว เพื่อนๆ สามารถปรับขนาดของวงกลมขนาดเล็กหรือขนาดใหญ่ที่จะทำการปรับให้ขาวได้โดยกดที่ปุ่ม [ และ ] บนคีย์บอร์ด เมื่อปรับจนพอดีแล้วให้กดคลิ๊กซ้ายที่เม้าส์แล้วลากเพื่อปรับความขาวในช่วงลำตัวได้เลยครับ

ขาวใสภายใน 5 นาที แถมหัวนมชมพูขึ้นด้วย ฮ่า ๆ ๆ เห็นใหมไม่ยากเลยใช่ใหมละ ยังไงต้องย้ำอีกครั้งนะครับทริคที่ผมเอามาแนะนำนี้เหมาะสำหรับมือใหม่เท่านั้นนะครับ ลองเอาไปศึกษาและฝึกทำเองที่บ้านหรือที่ใหนก็ได้ให้ชินมือเพียงแค่นี้เพื่อนๆ ก็จะมีทักษะการใช้ Photoshop เบื้องต้นได้แล้ว ขอให้สนุกกับการใช้โปรแกรม Photoshop นะคร้าบบ เรื่องต่อไปจะเป็นอะไรสามารถติดตามกันได้ที่  rakpang.blogspot.com นะคร้าบบบ

เทคนิคโดย : กอล์ฟ วังเกษม

ฝันติดปีก "มันมีจริง"

ทุกคนล้วนแล้วแต่มีความฝัน ฝันของแต่ละคนไม่เหมือนกัน หลายคนทำฝันนั้นให้เป็นจริงและอีกหลายคนไม่สามารถไปถึงสิ่งที่ตัวเองฝัน ผมจัดอยู่ในประเภทที่ 2 ครับ ซึ่งผมนั้นให้พูดตรงๆ เลย ผมเรียนไม่จบครับ แถมยังกินยังเที่ยวเล่นไปวันๆ ตามภาษาวัยรุ่นปล่อยให้เวลาหมดไปเรื่อยๆ ซึ่งเวลาที่ผ่านไปนั้นเยอะขนาดผมสามารถกลับไปเรียนต่อตั้งแต่ม.6 จนจบมหาลัยได้เลยทีเดียว ผมนำเวลาทั้งหมดตั้งแต่อายุ 17 - 26 ไปทำงานครับ แถมทำหลายที่ซะด้วย เอาง่ายๆ เดี๋ยวทำ เดี๋ยวออก ไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง แต่ทุกงานที่ผมเคยทำมาล้วนแต่มีความฝันทุกงานครับ แต่ความฝันก็มักจะหายไปทุกที ถึงกับเรียกได้ว่าคน "ไม่เอาไหน" ได้เลย และนี้หละครับจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดของผมกับคำว่า ฝันติดปีก "ที่มีจริง"

ฝันติดปีก "ที่มีจริง"  ของผมเริ่มต้นมาจาก ฝันที่ไม่มีปีกมันไม่มีแม้กระทั้งความคิดที่จะหาปีกมาติดหรือความพยายามที่จะหามันมาแม้ผมจะหามันมาได้หรือไม่ได้ก็ตาม ฝันของผมมันใหญ่มากครับ มันใหญ่เกินตัวผมจากฝันมันกลายเป็นการเพ้อฝันและเพ้อเจ้อ ว่าแล้วมาเริ่มต้นความฝันของผมกันเลยครับ

ฝันแรก : นักศิลปะ
ตอนนั้นผมเรียนอยู่โรงเรียนพาณิชย์แห่งหนึ่ง สาขาบัญชี แต่อันที่จริงแล้วผมอยากเรียนช่างศิลปแต่พ่อไม่ให้เรียนครับ เนื่องจากกล้วจะไปมีมีเรื่องตีรันฟันแทงกับสถาบันอื่นหรือง่ายๆ กลัวผมตายนั่นแหละ และหยิบประเด็นว่าเรียนจบมาจะทำมาหากินอะไรนอกจากเป็นศิลปินไส้แห้งวาดกำแพงวัด ทั้งๆ ที่มันเป็นได้มากกว่านั้น แต่ทำไงได้ใจมันรักนี่ครับยิ่งห้ามก็ยิ่งยุ ไม่รอช้าเริ่มทำตามความฝันเลยครับ ผมหยุดเรียนมั้ง โดดเรียนมั่ง จนอาจารย์เชิญผู้ปกครองไปโรงเรียน ทำแบบนี้จนโดนเรียกแล้วเรียกอีก แล้วผมก็ตัดสินใจพูดต่อหน้าอาจารย์และต่อหน้าพ่อกับแม่ไปว่า ผมไม่ชอบเรียนบัญชีผมชอบวาดรูป และแล้วที่ผมทำไปก็สำเร็จครับ พ่ออณุญาตให้ผมย้ายไปเรียนช่างศิลป ผมยอมทิ้งการเรียนปี 1ที่พาณิชย์ เพื่อไปเริ่มต้น ปี 1 ใหม่ที่ช่างศิลป ถือว่าความฝันที่จะเป็นศิลปินมันได้เปิดทางแล้วครับ ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี ดีจนขนาดอาจารย์มายึดรูปที่ผมวาดไปด้วยเหตุผลที่ว่าผมไปขโมยรูปของพี่ปี 3 ไป เพราะงานแบบนี้เด็กปี 1 ยังไม่สามารถวาดรูปขนาดนี้ได้ น่าจะเป็นเพราะรูปที่ผมวาดเป็นรูปหนุมานที่ร่างเสร็จเรียบร้อย ที่ลงลายกระหนก และ ลายกระจังตาอ้อยแบบละเอียดไว้ที่กางเกง ถามว่าเสียดายมไหมผมเสียดายมากครับ กลับกันผมกลับดีใจกว่าเสียใจด้วยซ้ำ เพราะผมอยู่ปี 1 แต่สามารถสร้างงานระดับ ปี 3 ได้ ก็ไม่ธรรมดาแล้วครับ แต่แล้วทางก็ไม่ได้ราบรื่นตลอด เมื่อผมติดเพื่อน ติดเที่ยว และ ติดแฟน จนผมเรียนถึงปี 2 ผมมีลูก ผมกับแฟนก็ต้องดรอปเรียนเพื่อไปเลี้ยงลูก จนเวลาผ่านไป 3 ปี ผมกลับไปเรียนต่อไม่ได้แล้วครับ เนื่องจากเกินเวลาที่ทางโรงเรียนกำหนด แล้วในที่สุดเส้นทางนักศิลปินของผมก็ได้จบลงนับตั้งแต่ผมมีลูกครับ เพราะผมไม่คิดเรียนต่อหรือแม้ที่ฝึกวาดรูปอีกต่อไป

วันนี้ดึกแล้วผมขอหยุดไว้ที่ฝันแรกก่อนนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะมาต่อฝันที่ 2 ให้เพื่อนๆ ได้อ่านและลุ้นตามต่ออีกแน่นอน ฝันผมมันเยอะจริงอะไรจริง ฮ่าๆๆ ยังไงวันนี้ก็ขอให้เพื่อนๆ นอนหลับฝันดีกันทุกๆ คนนะครับแล้วเจอกัน